15 Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα Καταναλωτή

                        ΙΝΚΑ/ΓΟΚΕ-ΔΤ-554/15.03.2016

15 Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα Καταναλωτή

46 χρόνια ΙΝΚΑ: η Γνώση είναι Δύναμη

Το ΙΝΚΑ/ΓΕΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ είναι η μεγαλύτερη σε δράση και αποδοχή ένωση καταναλωτών του Ευρωπαϊκού Νότου.

Ειδικές δράσεις για την προστασία Ελλήνων Καταναλωτών.

Οι Θέσεις μας για την Πολιτική Αγοράς – Καταναλωτή, προς τους Κοινωνικούς Εταίρους

Προς την Κυβέρνηση

Σε όλες τις χώρες της Ε.Ε. –αλλού περισσότερο, αλλού λιγότερο- ακόμη και σε αρκετές από τις νέες χώρες, οι Ενώσεις Καταναλωτών παρέχουν μια ποικιλία υπηρεσιών υψηλής ποιότητας στους καταναλωτές, όπως π.χ. ενημέρωση μέσα από κέντρα πληροφοριών, έντυπες και ηλεκτρονικές εκδόσεις επαγγελματικού επιπέδου, τεστ προϊόντων και υπηρεσιών, έρευνες, στατιστικές, κ.λπ., συμβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο στη διαφανή λειτουργία της αγοράς, συνεισφέροντας στα εθνικά συστήματα εποπτείας της και στο, εν γένει, υψηλό επίπεδο ενημέρωσης-προστασίας του καταναλωτή.

Επίσης, συμμετέχουν ουσιαστικά στη διαμόρφωση και εποπτεία Πολιτικής Καταναλωτή στη χώρα τους.

Οι καταναλωτές αυτών των χωρών απολαμβάνουν αυτές τις υψηλού επιπέδου υπηρεσίες επειδή οι κυβερνήσεις τους επιδοτούν μέρος ή –σε ορισμένες περιπτώσεις– το σύνολο αυτών των υπηρεσιών, με τη μορφή της οικονομικής ενίσχυσης των φορέων που τις παρέχουν, δηλαδή των Ενώσεων Καταναλωτών, δεδομένου ότι το κίνημα των καταναλωτών είναι από τη φύση του ελλειμματικό. Οι σχετικοί προϋπολογισμοί κινούνται μεταξύ μερικών εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ μέχρι αρκετά εκατομμύρια ευρώ, ανάλογα με τη χώρα.

Στη χώρα μας, από ιδρύσεως του ΙΝΚΑ -το 1970- μέχρι σήμερα, οι Ενώσεις Καταναλωτών ουσιαστικά αυτο-χρηματοδοτούν τις υπηρεσίες που παρέχουν στους καταναλωτές, αφού η υποστήριξη από την πολιτεία είναι εξαιρετικά ισχνή αν όχι ανύπαρκτη και στις μέρες μας εντελώς ανύπαρκτες.

Είναι γνωστό ότι οι Ενώσεις Καταναλωτών στην Ελλάδα μπορούν και πρέπει να έχουν οικονομική υποστήριξη μόνο από την Πολιτεία, τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το INKA παρέχει στους έλληνες πολίτες, μια σειρά από υψηλού επιπέδου υπηρεσίες, οι οποίες αναφέρονται αναλυτικά στο ειδικό έντυπο, αλλά πάσχουμε σε πόρους χώρους και λίγο προσωπικό.

Όμως οι υπηρεσίες αυτές δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες όλων των Ελλήνων καταναλωτών και υστερούν σε πλήθος και ποικιλία σε σύγκριση με τις – γενναία επιδοτούμενες από το κράτος – υπηρεσίες που απολαμβάνουν οι καταναλωτές των λοιπών χωρών της Ε.Ε.

Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι ότι –σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής– ο Έλληνας Καταναλωτής, μοναδικός μεταξύ των υπόλοιπων Ευρωπαίων, αισθάνεται λιγότερο προστατευμένος στη χώρα του απ’ όσο όταν βρίσκεται σε άλλη χώρα της Ε.Ε.

 

Πολιτική Καταναλωτή στην Πράξη

Στη χώρα μας, η Πολιτική Καταναλωτή υπήρξε πολιτική χαμηλής προτεραιότητας για περισσότερα από 35 χρόνια, εξαντλούνταν στην ενσωμάτωση της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας στο εθνικό δίκαιο και υλοποιούνταν μέχρι τώρα τουλάχιστον, σχεδόν αποκλειστικά δια του … λόγου.

Οφείλουμε να θέσουμε εκ νέου τα αιτήματα του Καταναλωτικού Κινήματος και να ζητήσουμε την έμπρακτη ανταπόκριση της πολιτικής ηγεσίας.

Τώρα είναι η ώρα να αναδείξουμε την Πολιτική Καταναλωτή σε πολιτική πρώτης προτεραιότητας.

Τώρα είναι η ώρα ο δημόσιος, ανοιχτός διάλογος για την Πολιτική Καταναλωτή που θέλουμε και θα εφαρμόσουμε για το παρόν και το μέλλον.

Το ΙΝΚΑ, με την κοινωνική εξουσιοδότηση των μελών του απ’ όλη την Ελλάδα, των 47 Ενώσεων μελών του και συνεργαζομένων Σωματείων, και των 46 χρόνων δράσης του, ζητά από την κυβέρνηση να προχωρήσει στην ανάπτυξη ενός μεσοπρόθεσμού Σχεδίου Δράσης για την Πολιτική Καταναλωτή, σχεδίου που θα περιλαμβάνει:

·         Τις ειδικές προτεραιότητες έμπρακτης πολιτικής καταναλωτή

·         Τις συγκεκριμένες δράσεις και φορείς ανταπόκρισης

·         Χρονοδιαγράμματα υλοποίησης και σύνδεση των φορέων προστασίας Καταναλωτή.

·         Πρόβλεψη των πιστώσεων για την υλοποίησή τους

Το Σχέδιο Δράσης για την Πολιτική Καταναλωτή θα πρέπει:

·       να συνταχθεί στο πλαίσιο ειλικρινούς και αποτελεσματικού διαλόγου και δράσεων με τους εμπλεκόμενους κοινωνικούς φορείς και

·      να ολοκληρωθεί σε σαφές και δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα και πάντως όχι πέραν των έξη μηνών.

Βασικά στοιχεία αυτού του Σχεδίου Δράσης θα πρέπει να είναι:

1.      Η ενεργοποίηση, αναβάθμιση αναδιοργάνωση και καθορισμός υποχρεώσεων των αρμοδίων Δημοσίων υπηρεσιών και φορέων και  η υποχρέωση χωρίς καθυστέρηση απάντησης στον καταναλωτή με προβλεπόμενη αυτόματη οικονομική ποινή που θα αποδίδεται στον καταναλωτή.

2.      Η ουσιαστική ενίσχυση των Ενώσεων Καταναλωτών,

·       τόσο θεσμικά ως προς τον ανεξάρτητο ρόλο τους στην ανάπτυξη και υλοποίηση Πολιτικής Καταναλωτή,

·     όσο και οικονομικά στην κατεύθυνση της επιδότησης παροχής υψηλής ποιότητας υπηρεσιών ανεξάρτητης ενημέρωσης και υποστήριξης προς τους Έλληνες Καταναλωτές (θεσμοθετημένοι και επαρκείς πόροι).

3.    Η δημιουργία ανεξάρτητου οργανισμού για την πραγματοποίηση και δημοσίευση δοκιμών προϊόντων και υπηρεσιών με στόχο την παροχή ενημέρωσης προς τον καταναλωτή, στο πρότυπο του γερμανικού μοντέλου (Stiftung Warentest), η αλλιώς η χωρίς κόστος πρόσβαση στις υπάρχουσες υπηρεσίες χημικών αναλύσεων και μηχανικών ελέγχων.

4.      Η συγκρότηση σε ενιαίο κείμενο όπως ισχύει σήμερα μετά τις τροποποιήσεις του ο Νόμος για τον Καταναλωτή.

Εν τω μεταξύ, με άμεσες ενέργειές της η κυβέρνηση θα πρέπει να προχωρήσει στην άμεση οικονομική ενίσχυση των Ενώσεων Καταναλωτών για την υλοποίηση συγκεκριμένων Σχεδίων Δράσης κατά την – δύσκολη φετινή χρονιά που συνεχίζει να δοκιμάζεται το πορτοφόλι του Έλληνα.

Βαδίζοντας στα 46 χρόνια του INKA

Tο INKA δεν έχει, όπως και κανείς δεν έχει, μία «πενικιλίνη» για κάθε οικονομική και κοινωνική ασθένεια του τόπου μας. Προσπαθεί όμως να εκφράσει όλους αυτούς που υποφέρουν περισσότερο από τις ασθένειες αυτές.

Τους πολίτες-καταναλωτές, οι οποίοι δεν ζητούν τίποτε περισσότερο αλλά και τίποτε λιγότερο από το να απολαμβάνουν τη δίκαιη ανταπόδοση του έντιμου μόχθου τους, με την αγορά και χρήση ασφαλών προϊόντων και επαρκών υπηρεσιών, που αυτοί επιλέγουν, σε τιμές λογικές, εναρμονισμένες με την προσφερόμενη ποιότητα.

Οι καταναλωτές συγκροτούν ομάδες κατανάλωσης με το μεγαλύτερο απόθεμα κεφαλαίου παγκοσμίως, είναι συνεχείς μέσα στο χρόνο αλλά όχι αμετακίνητες μέσα στο χώρο των προτιμήσεών τους. Όπως και ως πολίτες. Όταν ψηφίζουν.

Φτάνει πια

Φτάνει με την καταιγίδα των τριτοκοσμικών ΄΄φθηνών΄΄ προϊόντων με το σήμα C E που σκάνε στις κουζίνες μας, στις τσέπες μας, στις κρεβατοκάμαρές μας.

Φτάνει πια με την Παράνομη Κερδοσκοπία και την Αισχροκέρδεια.

Φτάνει πια με την εξομοίωση του 1 Ευρώ προς 1 Εκατοστάρικο.

Φτάνει πια με τους Μεσάζοντες και το Παραεμπόριο.

Φτάνει πια με τη Νοθεία, τους Γ.T.O., τα Φυτοφάρμακα, τις Διοξίνες, τις Ορμόνες.

Φτάνει πια στα ληγμένα και επικίνδυνα προϊόντα στα ράφια.

Φτάνει πια άλλη τιμή στο ράφι και άλλη τιμή στο ταμείο.

Φτάνει πια στην άρνηση αντικατάστασης ελαττωματικών προϊόντων.

Φτάνει πια στην άρνηση αποζημίωσης της ζημίας από τον πωλητή καθώς και των ΔΕΚΟ.

Φτάνει πια στην παραπλανητική διαφήμιση, τις τηλεπροσφορές & τα τηλεεισπρακτορεία.

Ζητούμε να τεθεί τέρμα στο διατροφικό εφιάλτη.

Φτάνει πια με την εκμετάλλευση στον τομέα της Παιδείας και της αποσκελετωμένης Υγείας.

Φτάνει πια με τα Πανωτόκια, τις Πιστωτικές Κάρτες και την εξόντωση των Ελλήνων καταναλωτών και αγοράς με τα επουράνια Ελληνικά Τραπεζικά Επιτόκια δανεισμού και τους επαναληπτικούς παράνομους εκτοκισμούς.

Φτάνει πια η χωρίς ίσους όρους καταδυνάστευση του ιδιώτη από τον οργανωτικά υπέρτερο τραπεζίτη.

Φτάνει πια με τις ανασφαλείς Ασφαλιστικές και την τρομοκρατική υποχρέωση ασφάλισης του ακίνητου αυτοκινήτου μας με απειλή προστίμου 250 ευρώ.

Φτάνει πια με τα Κέντρα Αδυνατίσματος, τις Χρονομεριστικές Μισθώσεις, τις Παραπλανητικές Πωλήσεις.

Φτάνει πια με τις κακές υπηρεσίες στον Τουρισμό και τις Συγκοινωνίες.

Φτάνει πια με τα Ελαττωματικά και Επικίνδυνα Προϊόντα, τις Πλασματικές Εκπτώσεις, τα Σχολικά Κυλικεία, τα Επικίνδυνα Παιχνίδια.

Φτάνει πια με την εκμετάλλευση της ιδιότητας του Φιλάθλου – Πελάτη των Γηπέδων.

Φτάνει πια με τη Ρύπανση και Μόλυνση του Περιβάλλοντος.

Φθάνει πια η υπονόμευση της ποιότητας ζωής στην καθημερινή μας επικοινωνία.

Φτάνει πια η ΄΄άφταστη΄΄ απονομή δικαιοσύνης, σε χρόνο αξιοποιήσιμο, -14.000.000 επισκέψεις στην Ευελπίδων το 2014-.

Διεκδικούμε το δικαίωμα στο «περιττό». Απαιτώντας σήμερα το δικαίωμα στο αυτονόητο. Την εφαρμογή των συμφωνημένων και την τήρηση του νόμου χωρίς την εξάντληση μέχρι παραίτησης του προσφεύγοντος.

Ψύλλοι στ’ άχυρα;

Η καθημερινή δημοκρατία απαιτεί καθημερινή συμμετοχή. Οι πολίτες, οι ενεργοί πολίτες, χωρίς να αδιαφορούν για τα μεγάλα εθνικά θέματα, αγωνίζονται και διεκδικούν καθημερινά τη βελτίωση της ζωής τους. Ζητάνε ψύλλους στ’ άχυρα; Όχι ασφαλώς. Δεν επιτρέπουν όμως στην, συχνά, χυδαία επικαιρότητα να τους αποπροσανατολίζει ή να τους κάνει να ξεχνούν το κόστος της ζωής, την ανισότητα μισθών προς τους άλλους πολίτες της Ε.Ε. τη μόλυνση του περιβάλλοντος, την παιδεία, την υγεία και τόσα άλλα.

Ήρθε η ώρα των πολιτών

Πραγματικά ήρθε η ώρα των πολιτών. Των ενεργών πολιτών. Γι’ αυτό δημιουργήθηκε και υπάρχει το INKA/Γενική Ομοσπονδία Καταναλωτών Ελλάδας και οι οργανώσεις-μέλη του.

Το INKA είναι ένας φορέας που έχει βασικό σκοπό την προώθηση και υπεράσπιση των συμφερόντων όλων των πολιτών και την προαγωγή - αναβάθμιση της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής, σε κάθε τομέα.

Το νόημα και το μήνυμα της συσπείρωσης των πολιτών, με τις μέχρι τώρα δράσεις αλλά και με αυτές που θα ακολουθήσουν, σε μία ένωση πολιτών-καταναλωτών, είναι αυτονόητο.

Το INKA στοχεύει στην ανάδειξη μιας οργάνωσης από τους πολίτες και όχι για τους πολίτες.

Στοχεύει στην συνειδητοποιημένη ανάπτυξη ενός διεκδικητικού κινήματος ενεργών πολιτών, ανεξάρτητα από πολιτικές τοποθετήσεις.

Στοχεύει στην ουσιαστική συμμετοχή των πολιτών και στην καταπολέμηση, όχι μόνο της άρνησης, αλλά και της επίφασης συμμετοχής.

Αν ανήκετε σε αυτήν την κατηγορία πολιτών, είμαστε μαζί.

Ένα καλύτερο σήμερα και δραπέτευση από τους μνηματορούς προστάτες των 10.000 νεκρών στην χώρα μας.

Δεν ζητάμε τίποτα περισσότερο αλλά και τίποτα λιγότερο από το να απολαμβάνουμε τη χρήση δημοσίων και ιδιωτικών προϊόντων και υπηρεσιών, σε τιμή και ποιότητα που να αποτελούν τη δίκαιη ανταπόδοση του μόχθου και της προσφοράς μας αναλογικά προς τους άλλους συμπολίτες μας στην Ε.Ε., τιμές προϊόντων και ποιότητα προϊόντων και μισθούς ανάλογους.

Πριν από το αύριο το ζητάμε σήμερα.

Ελάτε μαζί μας. Όσο περισσότεροι τόσο πιο δυνατοί., υποστηρίξτε τις δράσεις μας.

Ένα κίνημα βάσης των ίδιων των πολιτών αναπτύσσεται σε όλη τη χώρα. Πάρτε μέρος σε αυτό ή δημιουργήστε το. Από την Κρήτη μέχρι την Αλεξανδρούπολη. Από την Κέρκυρα μέχρι τη Ρόδο. Σε κάθε πόλη και χωριό. Σε κάθε γειτονιά, στα μεγάλα αστικά κέντρα. Για κάθε τομέα κοινωνικής και οικονομικής ζωής.

Σ’ αυτό τον τόπο ζούμε και θα ζήσουμε.

Τον κληρονομήσαμε από τους γονείς μας αλλά ταυτόχρονα τον έχουμε δανειστεί απ’ τα παιδιά μας. Γι’ αυτό έχουμε την πρόσθετη ευθύνη να μη βολευόμαστε με έτοιμες απαντήσεις αποφυγής και παραίτησης σε κάθε πρόβλημα, αλλά να τις αναζητούμε και να τις επιβάλουμε.

Προσπαθώντας να διασώσουμε αυτά που κατακτήσαμε και να λάβουμε ότι μας υποσχέθηκαν.

Για να κάνουμε καλύτερο και τον τόπο και τη ζωή μας.

Ας φάνε μόνοι τους, οι πάσης φύσεως, παράνομοι κερδοσκόποι.

Εμείς όχι μόνο δε θα κάτσουμε στο τραπέζι τους, αλλά θα τους αναγκάσουμε να προσαρμοστούν για να στρώνουμε το δικό μας τραπέζι, εμείς όπως μας ανήκει.
Η επαναληπτική απόκρουση του δικαιώματος επιφέρει την αίσθηση της ματαιότητας και την παραίτηση.

Μη προχωρείτε στην αίσθηση της ματαιότητας.


Η επαναληπτική απαίτηση ικανοποίησης του δικαιώματος αναγκάζει και επιφέρει την ικανοποίηση, και την διαβεβαίωση ότι επιμένουμε ΙΝΚΑ και ο επιμένων ΝΙΚΑ

ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΣΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2013

                        ΙΝΚΑ – ΔΤ 476 31.10.13

ΑΣΦΑΛΩΣ…ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ…

ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΣΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΟΥΝ

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2013

Η Κυριακή ως αργία είναι το πρώτο κοινωνικό και ανθρώπινο δικαίωμα αλλά και κυρίως βιολογική υποχρεωτική συνθήκη. Έχει ιστορία 17 αιώνων!

Στη χώρα μας καθιερώθηκε το 1908. Από τότε, για πρώτη φορά !! επιδιώκουν τα εμπορικά καταστήματα να λειτουργήσουν την ΚΥΡΙΑΚΗ 3 Νοεμβρίου 2013.

Αυτό είναι αποτέλεσμα ενός νέου μνημονιακού νόμου (Ν. 4177/13), που ψήφισε μέσα στο καλοκαίρι η κυβέρνηση και με τον οποίο θέλει να καθιερώσει την λειτουργία των καταστημάτων τουλάχιστον για 7 Κυριακές το χρόνο, ενώ με αποφάσεις των Αντιπεριφερειαρχών θέλει να μπορεί να δίνεται η δυνατότητα λειτουργίας τους και τις 52 Κυριακές του έτους!

Ο νέος αυτός νόμος, έρχεται να ολοκληρώσει το ξήλωμα όλων των μισθολογικών, εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων και των καταναλωτών στο πλαίσιο της εφαρμογής Μνημονίου που υπέγραψαν οι εκλεγμένοι μας στη Ελληνική Βουλή.

Έτσι, θα μείνουμε χωρίς εισόδημα και θα πάψουμε να είμαστε καταναλωτές.

Έτσι μπορεί να αποδιοργανωθεί κατάφωρα και επικίνδυνα η κοινωνική και οικογενειακή ζωή των εργαζομένων και των καταναλωτών στην Ελλάδα, καθώς επιδιώκουν να μας αφαιρέσουν την ημέρα της ανάπαυσης και του ελάχιστου πλέον ποιοτικού ελεύθερου χρόνου, καθώς κυρίως και να βλάψουν καίρια και αθροιστικά την σωματική και ψυχική υγεία μας, και, να γίνει ειδική εκμετάλλευση αυτών που θα εργαστούν Κυριακή.

Όμως, τι νόημα έχουν οι επιπλέον ώρες που προτείνουν να είναι ανοιχτά τα καταστήματα για τους εργαζόμενους και τους καταναλωτές, όταν μάλιστα, τους λείπουν και τα χρήματα για να ζήσουν με αξιοπρέπεια, και αυτές τις επί πλέον ώρες αλλά και τις προηγούμενες;

Η λιτότητα και τα χαράτσια που δέχτηκαν οι εκλεγμένοι μας να μας έχουν επιβάλει οι «δανειστές», μόλις – και με δυσκολία - επιτρέπουν σε όλο και λιγότερους καταναλωτές να καλύπτουν τις διατροφικές ανάγκες των οικογενειών τους. Η δυνατότητα να ψωνίσουν «κάτι ακόμα» έχει χαθεί πλέον όχι μόνο για τις 6 ημέρες αλλά και για την 7^ην ημέρα και όσες άλλες με την ορμή που έχουν θα θέλουν να προσθέσουν αν θα τους ήταν δυνατόν ακόμα και μετά τις 7 ημέρες της εβδομάδας.

ΕΚΤΟΣ ΑΝ…. ΜΑΣ ΠΟΥΝ…. ΟΤΙ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΒΟΥΤΑΝΕ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΓΙΑ ΤΡΟΦΗ ΕΠΕΙΔΗ ΔΕΝ ΒΡΙΣΚOYN ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΨΩΝΙΣΟΥΝ !

Με κάθε τρόπο πρέπει να υπερασπιστούμε:

·         ΚΥΡΙΑΚΗ = ΑΡΓΙΑ = ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΨΥΧΙΚΗ ΥΓΕΙΑ

·         ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ

·         ΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΑΥΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΖΩΗ.

ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΣΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΟΥΝ

ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2013

ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΜΕ ΣΕ ΜΑΓΑΖΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ

ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ ΤΙΣ ΘΕΛΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΜΑΣ

ΛΗΓΜΕΝΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ ΚΑΙ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ...

Η ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ ΛΗΓΜΕΝΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ ΕΙΝΑΙ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΜΟΡΦΗΣ.

Σύμφωνα με την απόφαση αριθμ. Α2-861/14.8.2013 με θέμα: Κανόνες Διακίνησης και Εμπορίας Προϊόντων και Παροχής Υπηρεσιών (ΔΙ.Ε.Π.Π.Υ.) (ΦΕΚ Β' 2044/22-08-2013) του υφυπουργού ανάπτυξης και ανταγωνιστικότητας της Γενικής Γραμματείας εμπορίου ορίζεται στο Άρθρο 13  η  διάθεση προϊόντων με περασμένη χρονολογία ελάχιστης διατηρησιμότητας (δηλαδή των ληγμένων προϊόντων).

Η απόφαση αυτή από τον υφυπουργό δημιουργεί ρατσισμό μεταξύ των πολιτών χωρίζοντας τους σε δύο κατηγορίες (στους πατρίκιους που θα διατρέφονται κανονικά και στους πληβείους που θα τρώνε σκουπίδια). Αυτό είναι το όραμα της «Ενωμένης Ευρώπης» και του «αντιρατσίσμου»; Αυτή είναι η ανάπτυξη που μας υποσχέθηκαν;

Τέτοιες αποφάσεις οδηγούν σκόπιμα τον λαό στην εξαθλίωση και αποδεικνύουν ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί ή δεν θέλει να διατηρήσει τα στοιχειώδη μέτρα για την προστασία του πολίτη. Αναφέρουν ότι στην Ευρώπη ισχύει η ίδια νομοθεσία, εμείς θα απαντήσουμε ότι ούτε σε τριτοκοσμικές χώρες δεν πουλάνε ληγμένα προϊόντα, πόσο μάλλον στην … αναπτυγμένη Ευρώπη.

Το ΙΝΚΑ εστιάζει στους κινδύνους που εγκυμονεί η βρώση τέτοιων προϊόντων, που δεν βρίσκεται μόνο στην αλλοίωση των εξωτερικών χαρακτηριστικών αλλά στην τροφική δηλητηρίαση που μπορεί να επιφέρει μέχρι και τον θάνατο.

Το ΙΝΚΑ κινείται νομικά ενάντια σε αυτή την απόφαση, που μας θυμίζει την κατοχή 1941-44 όπου τότε οι Έλληνες στις μεγάλες αστικές πόλεις κατανάλωναν σκουπίδια και οι Γερμανοί κατακτητές φωτογράφιζαν τους δύστυχους πολίτες. Σήμερα που είναι οι λαλίστατες αντιρατσιστικές οργανώσεις; ρατσισμός δεν εφαρμόζεται μόνο στους μετανάστες αλλά και στους πολίτες αυτού του κράτους.

Το ΙΝΚΑ είναι αποφασισμένο να κάνει μποϋκοτάζ σε όσα σούπερ μάρκετ πουλούνε ληγμένα προϊόντα και επίσης θα μας βρούνε αντιμέτωπους επειδή ο σεβασμός στον καταναλωτή είναι κεκτημένο δικαίωμα, δεν θα επιτρέψουμε καμία εξαθλίωση στο επίπεδο της ποιότητας των προϊόντων διατροφής.  

Το γραφείο τύπου του ΙΝΚΑ.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Η ΑΡΓΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΕΙΝΑΙ

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΙ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ

ΙΝΚΑ ΔΤ 17/7/2013

Η κατάργηση της Κυριακής Αργίας από τις πολιτικές δυνάμεις, και τα λόμπυ, του Νέου Ολοκληρωτισμού σκοπεύει:

·        Να καταστρέψει ό,τι έχει απομείνει από το Ελληνικό Εμπόριο με το να διογκώσει το κόστος μισθοδοσίας των ελληνικών εμπορικών επιχειρήσεων προς όφελος των ξένων πολυεθνικών. Εκτός αν υποχρεώσουν τους δυστυχισμένους εμποροϋπάλληλους να δουλεύουν χωρίς αμοιβή τις Κυριακές!

·        Να τραυματίσει ένα στοιχείο του Εθνικού μας Πολιτισμού που είναι ταυτόχρονα το πρώτο καταγεγραμμένο Κοινωνικό Δικαίωμα, το οποίο ισχύει εδώ και δεκαοκτώ αιώνες! Άνθρωποι χωρίς Πολιτισμό και Δικαιώματα μετατρέπονται σε επικίνδυνα άβουλους υπηκόους, σε καταναλωτές κάθε προσφερόμενου σκουπιδιού.

• Διαβάζοντας για… «εξοικονόμηση» των καταναλωτών με το ποσό των 309.000.000, για  «30.000 νέες θέσεις εργασίας» και γενικά για  τον «παράδεισο» μετά την κατάργηση της Κυριακής, προσθέτουμε:

Φαίνεται πως οι Έλληνες Πολίτες που βουτάνε στα σκουπίδια για φαγητό, το κάνουν επειδή τα καταστήματα είναι κλειστά την Κυριακή και δεν βρίσκουν χρόνο να ψωνίσουν…

• Τέλος προβλέπουμε ότι μετά την ψήφιση του νόμου για την κατάργηση της Κυριακής οι πολυεθνικές με τα άριστα νομικά επιτελεία τους θα προσβάλλουν νομικά την δική τους εξαίρεση να είναι ανοικτές την Κυριακή, και θα κερδίσουν αμέσως - τα δικόγραφα είναι ήδη έτοιμα.

Μετά τα τραγικά «λάθη» που αποκάλυψε το ΔΝΤ και δεν διορθώθηκαν ακόμα, έρχεται ακόμα ένα σκόπιμο «λάθος»…

Οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία προσβάλλει τη διάκριση σοβαρού - γελοίου.

Εν τέλει, ο εμπορικός σκοπός των πολυεθνικών και των «δανειστών» (που εξορκίζεται ακόμα και από κάποιους «εκπροσώπους» του ελληνικού εμπορικού κόσμου που ξύπνησαν απότομα από τον κομματικό λήθαργο) δεν μπορεί να είναι πάνω από τους πολίτες-καταναλωτές, χωρίς να το ζητήσουν χωρίς καν να ρωτηθούν.

Όχι σε αποφάσεις χωρίς την συναίνεση κανενός.

Όχι στον πολιτικό καρκίνο!

Αυτή τη μορφή «δημοκρατίας» έχουμε;

Υπάρχει τρόπος να διαφυλάξουμε αυτό το ανθρώπινό μας δικαίωμα με νομικές ενέργειες και αποτελεσματικές κινητοποιήσεις.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΙΝΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ TOY ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ ΣΤΟ agriniolife

Εν όψει της παγκόσμιας ημέρας του καταναλωτή που είναι η 15^η Μαρτίου, ζητήσαμε από τον πρόεδρο του ΙΝΚΑ κ. Γιώργο Λεχουρίτη να μας συμβουλέψει και να μας διαφωτίσει πάνω σε θέματα που αφορούν τους καταναλωτές.

ΠΗΓΗ:agriniolife.gr

Ο Γιώργος Λεχουρίτης είναι πρόεδρος του ΙΝΚΑ Γενικής Ομοσπονδίας Καταναλωτών Ελλάδας από το Σεπτέμβριο 2004 ασχολείται με την προστασία των καταναλωτών ως μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Καταναλωτών από το  2004, όπου δραστηριοποιείται με τα πάσης φύσεως καταναλωτικά θέματα. Είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΦΕΤ, ενώ καθημερινά ασχολείται εθελοντικά με το καταναλωτικό κίνημα και στους αγώνες των πολιτών στην Ελλάδα και στην Ευρώπη.

-         Κύριε Λεχουρίτη πόσο προστατευμένος μπορεί να αισθάνεται ο καταναλωτής από οργανώσεις, ινστιτούτα, κινήματα και παγκόσμιες ημέρες όταν βλέπουμε ότι γύρω όλα έχουν αλλοιωθεί, έχουν καταστραφεί και δεν ξέρουμε από πού να προστατευτούμε;

Δυστυχώς, ο καταναλωτής δεν προστατεύεται με βάση τα κινήματα αλλά προστατεύεται με βάση τον ίδιο τον εαυτό του και πρέπει να μάθει να μη ζητά από τους άλλους όλα αυτά τα οποία δεν μπορεί να κάνει μόνος του, πρέπει να έχει την αρμόζουσα παιδεία να αντιληφθεί ποιο είναι το συμφέρον του άρα να πορευτεί μαζί με τις οργανώσεις καταναλωτών σε διάφορες διεκδικήσεις. Όταν το ΙΝΚΑ εξαγγέλλει ένα μποϊκοτάζ, θα περίμενε αν μη τι άλλο κάποιος να ανταποκριθεί στο κάλεσμα και να το υιοθετήσει και να το μποϊκοτάρει. Οι Έλληνες δεν έχουμε ακόμα καταναλωτική παιδεία παρότι έχουν περάσει 43 χρόνια από το πρώτο καταναλωτικό κίνημα που ιδρύθηκε στην Ελλάδα από το ΙΝΚΑ το 1970. Αν δεν αποκτήσουμε την καταναλωτική παιδεία δεν μπορούμε να περιμένουμε να μας λύσουν τα προβλήματα οι άλλοι, γιατί εμείς επαναπαυόμαστε με το να κάνουμε την κριτική μας εκ του ασφαλούς από τον καναπέ.

Καταναλωτική παιδεία σημαίνει ότι όταν αγοράζω ένα προϊόν ελέγχω τα χαρακτηριστικά του δηλαδή την ημερομηνία παραγωγής και την ημερομηνία λήξης. Αν μετά τα ψώνια μου γυρίσω στο σπίτι και αντιληφθώ ότι το γάλα που πήρα είναι ληγμένο, ε δε μου φταίει κανένας. Βεβαίως υπάρχουν και θέματα που δεν άπτονται της αρμοδιότητας του καταναλωτή, δηλαδή πέρα από το ληγμένο υπάρχουν κάποια χαρακτηριστικά, αν εσύ είσαι αλλεργικός σε κάποια χαρακτηριστικά που διαβάζεις π.χ. στο σορβικό οξύ, ε δεν μπορείς να το αγοράσεις και να βγαίνεις και να λες ότι περιείχε σορβικό οξύ.

-          Πόσο συχνά γίνεστε αποδέκτης παραπόνων, καταγγελιών και πάσης φύσεως ζητημάτων που αφορούν τα τρόφιμα -κυρίως- και κατ’ επέκταση των προϊόντων που καταναλώνουμε; Γενικά έρχονται εύκολα σε σας για να βρουν το δίκιο τους οι καταναλωτές;

Αποδέκτες παραπόνων γινόμαστε καθημερινά, με καταγγελίες, παράπονα και βέβαια σε ό,τι αφορά την καθημερινότητα, είτε λέγεται τρόφιμο, είτε λέγεται ασφάλεια, περιβάλλον, υγεία, παιδεία, διατροφή, καθημερινά το ΙΝΚΑ και δεν μιλάω μόνο σε τοπικό επίπεδο, επειδή τυχαίνει να είμαι και πρόεδρος του ΙΝΚΑ πανελλαδικώς, γιατί σαφέστατα η περιοχή η δική μας δεν έχει τόσες πολλές καταγγελίες σε σχέση με την Αθήνα όπου καθημερινά ξεπερνούν τα 300 τηλεφωνήματα την ημέρα. Όποιος έχει αντιληφθεί ότι οι οργανώσεις καταναλωτών πράγματι υιοθετούν και ανταποκρίνονται στα προβλήματα του κόσμου και ξέρουν ότι θα πάμε στο ινστιτούτο καταναλωτών να επιλύσουμε τη διαφορά, σαφέστατα έρχονται και κυρίως σε γνωρίζουν εκείνοι που έχουν το πρόβλημα όσοι δεν έχουν πρόβλημα απλά δεν ασχολούνται. Ο Έλληνας δεν είναι προληπτικός είναι κατασταλτικός και στο γενικό και στο ατομικό επίπεδο.

-          Είμαστε τριγυρισμένοι από πληθώρα προϊόντων, απροσδιορίστου και αμφιβόλου προελεύσεως προϊόντα, κινέζικα προϊόντα…. Τι κάνει το ΙΝΚΑ ώστε να προστατέψει τον καταναλωτή, γιατί ένα απλό «προσέχετε» σίγουρα δεν λύνει το πρόβλημα.

 Το ινστιτούτο καταναλωτών είναι ένας φορέας όχι κατασταλτικός -αλλά και κάθε οργάνωση καταναλωτών- είναι ένας φορέας παρεμβατικός, δηλαδή παρακολουθεί, καταγράφει τις καταγγελίες αλλά και από μόνο του κάνει έρευνα αγοράς και κάνει και διαπιστώσεις. Με αυτές λοιπόν τις διαπιστώσεις δημιουργεί εκείνες τις προϋποθέσεις ώστε να ταρακουνά τους αρμοδίους έτσι ώστε να ελέγχουν την αγορά. Για παράδειγμα, αυτή τη στιγμή εισάγετε ένα είδος κάρβουνο το οποίο δεν είναι ξυλοκάρβουνο αλλά είναι πεπιεσμένο ξύλο το οποίο έχει και μία οπή στη μέση και έχει μεγαλύτερη διάρκεια καύσης. Το ερώτημα λοιπόν προς τις αρμόδιες αρχές είναι εάν έχουν ελεγχθεί αυτού του είδους τα κάρβουνα, εάν εμπεριέχουν τα ρινίσματα του ξύλου και αν όντως είναι αυτό το προϊόν το οποίο διαφημίζουν. Ποιος μου λέει εμένα ότι αυτό το προϊόν δεν είναι από ανακυκλώσιμα υλικά, από σκουπίδια, από τοξικά και δεν ξέρω τι άλλο. Αν έχουν ελεγχθεί ότι έχουν τις προδιαγραφές υγιεινής, γιατί και το εισπνέουμε αλλά και τρώμε όταν ψήνουμε σε τέτοιου είδους κάρβουνα. Επίσης τα ξύλα που εισάγουν έχουν ελεγχθεί αν προέρχονται από περιοχές από τοξικά ή ραδιενεργά κατάλοιπα λόγω του Τσέρνομπιλ ή τα πυρηνικά εργοστάσια; Αυτό θεωρώ ότι είναι κάτι επίπονο που αφορά τις αρμόδιες αρχές και στην κατεύθυνση αυτή θα πρέπει να κινηθούν, άρα τίθενται μεγάλα ερωτήματα για προϊόντα τα οποία έμμεσα καταναλώνονται από τον οργανισμό μέσω της διατροφής. Αυτό λοιπόν δεν μπορεί να το ελέγξει το ΙΝΚΑ, θα πρέπει να το ελέγξουν κάποιες αρχές μετά από την παρέμβαση την οποία μπορεί να κάνει μία οργάνωση καταναλωτών. Όσο για τα κινέζικα διαπιστώνουμε μετά από καταγγελίες και παράπονα ότι υπάρχουν προϊόντα τα οποία κυκλοφορούν και τα οποία μπορεί να είναι και αμφιβόλου ποιότητας και ενδεχομένως να δημιουργήσουν και αλλεργιογόνες καταστάσεις διότι αν δεν ελέγχονται, η ύλη μπορεί να είναι από πετρέλαια ή από άλλες χρωστικές ουσίες απαγορευμένες για τον οργανισμό του ανθρώπου, θα πρέπει να υπάρχει ένα καλά οργανωμένο δομημένο σύστημα ώστε να προστατεύει τον καταναλωτή και που σε συνεργασία με το γενικό χημείο του κράτους και άλλους φορείς να ελέγχονται και σε ευρωπαϊκό επίπεδο Αν π.χ. η Γερμανία εισάγει ένα προϊόν από την Κίνα θα πρέπει το γερμανικό κράτος να ελέγξει το συγκεκριμένο προϊόν και μέσω του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης να ενημερώνει και τα υπόλοιπα κράτη, έτσι ώστε να μειώνει το ελεγκτικό κόστος. Όσο για το CE να προσδιορίσω ότι αυτό δεν σημαίνει ευρωπαϊκή ένωση, για μένα σημαίνει China Export, δηλαδή βρήκαν ένα πανέξυπνο τρόπο οι κινέζοι να εξάγουν τα προϊόντα τους πίσω από κάποιες διασφαλίσεις λόγω της παγκοσμιοποίησης και έτσι να εξάγουν αμφιβόλου προέλευσης προϊόντα.

 -         Η διαφήμιση και μάλιστα η παραπλανητική διαφήμιση πόσο υπεύθυνη είναι και πόσο κακό κάνει στις επιλογές μας όπως επίσης η ελλιπής ενημέρωση για την προέλευση και την παραγωγή του κάθε προϊόντος.

 Σαφέστατα ένα μεγάλο παιχνίδι παίζεται στη διαφήμιση και δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η διαφήμιση είναι ένα μέρος χειραγώγησης του καταναλωτή. Το μεγαλύτερο κόστος ενός προϊόντος είναι η διαφήμιση και τα μέσα παίζουν ένα ρόλο στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης και είναι αυτό που προσδοκά και ένεκα της ψυχολογικής ανταπόκρισης του καταναλωτή. Η διαφήμιση επειδή υποκρύπτει τεράστια οικονομικά συμφέροντα θεωρώ ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης συνηγορούν ώστε να παίζουν ένα βρώμικο παιχνίδι μέσω της παραπλανητικής διαφήμισης. Όπου υπάρχει το κέρδος δυστυχώς θα υπάρχουν και τέτοια φαινόμενα, όπως π.χ. τα τηλεμάρκετινγκ, όπου έχουν καταστραφεί οικογένειες, είναι απαράδεκτο, είναι αδιανόητο αλλά δεν είδα κανένα ραδιοτηλεοπτικό να κάνει κάτι όλα αυτά τα χρόνια.

 -         Εδώ και αρκετά χρόνια υπάρχουν υποψίες και καταγγελίες για νοθείες προϊόντων, φάρμακα σε τρόφιμα, χημικά στο πιάτο μας, μεταλλαγμένα τρόφιμα, ληγμένα τρόφιμα κι όμως επιβιώνουμε. Ποια είναι η δική σας θέση πάνω σε αυτό; Τελικά, ο καταναλωτής μπορεί να αισθάνεται ασφαλής ως προς το τι τρώει, τι φοράει, τι αναπνέει γύρω του.

 Επιβιώνουμε ναι, αλλά σε διαφορετικές εντελώς συνθήκες. Σήμερα ο πληθυσμός έχει κατά 80% αλλοιωθεί. Οι αλλεργίες που χτυπούν τον ενεργό πληθυσμό και οι θάνατοι από καρκινογενέσεις από αμφίβολες ασθένειες που δεν μπορούν να εντοπιστούν, γιατί δεν είναι δυνατόν αυτή η έξαρση της νόσου να είναι ένα κληρονομικό πρόβλημα που μεταδίδεται και συμπαρασύρει στο θάνατο τόσο πολύ κόσμο, θεωρώ λοιπόν ότι πολύ σημαντικό παράγοντα παίζει και η διατροφή μας και το περιβάλλον, άρα κανένας ποτέ δεν πρέπει να είναι σίγουρος γι’ αυτό το οποίο καταναλώνει, γι’ αυτό το οποίο εισπνέει, διότι υπάρχουν πολλά ζητήματα τα οποία δεν έρχονται στο φως της επικαιρότητας και αν έρθουν έρχονται με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να είναι καλυμμένα. Καλό θα είναι η Ευρώπη να μην υποκύψει κάτω από τις πιέσεις των πολυεθνικών εταιρειών οι οποίες θέλουν να εφαρμόσουν τη χρήση των μεταλλαγμένων στο πιάτο μας, διότι μεταλλαγμένο σημαίνει ένα τρόφιμο που δεν ξέρουμε αν θα μεταλλάξει και τον οργανισμό στην πορεία. Όσο για τα ληγμένα τρόφιμα θέλω να πιστεύω ότι δεν καταλήγουν στο πιάτο μας, τουλάχιστον οι μεγάλες εταιρείες δεν θα διακινδύνευαν να χαλάσουν την εικόνα τους, από την άλλη εμείς ως καταναλωτές όταν αγοράζουμε ένα προϊόν που γνωρίζουμε ότι λήγει σε σύντομο χρονικό διάστημα και το παίρνουμε σε χαμηλότερη τιμή, είμαστε κερδισμένοι αν το καταναλώσουμε και εγκαίρως, ειδάλλως δεν νομίζω ότι θα πάθουμε κάτι αν φάμε π.χ. όσπρια ληγμένα αλλά δεν θα πάρουμε κιόλας τις ουσίες που χρειάζεται ο οργανισμός μας από την κατανάλωση ενός τέτοιου προϊόντος. Όπως και να ’χει είναι ευθύνη και αρμοδιότητα των ελεγκτικών μηχανισμών να ελέγξουν φαινόμενα που αφορούν ληγμένα τρόφιμα και ειδικά γαλακτοκομικά. Είναι φαινόμενα καταδικαστέα, και θα πρέπει να επιβληθούν μεγάλες κυρώσεις και να ακολουθηθούν οι ανάλογες διαδικασίες.

 -          Ένα άλλο κομμάτι που εκπροσωπείται και που αφορά πάρα πολλούς πολίτες είναι τα δάνεια και η ρύθμιση χρεών προς τις τράπεζες. Από την εμπειρία σας, τι βλέπετε να γίνετε, υπάρχει λύση για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, είναι εφικτό το να απευθυνθεί κάποιος σε σας και τι πρέπει να κάνει;

 Η μεγαλύτερη γάγγραινα είναι τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά όπου με το νόμο που ψηφίστηκε το 2010 έχουν βρει δικαίωση χιλιάδες δανειολήπτες. Δίνει τη δυνατότητα δηλαδή σ’ αυτόν που είναι υπερχρεωμένος να επανενταχθεί στην κοινωνία, γιατί όταν ένας εργαζόμενος πήρε ένα στεγαστικό δάνειο το 2005 και πίστευε ότι με τα δεδομένα που είχε τότε θα μπορούσε να αποπληρώσει το δάνειό του και στην πορεία μειώθηκαν οι αποδοχές αυτές, θα πρέπει λοιπόν να έχει έναν τρόπο να αμυνθεί και ο νόμος αυτός τι κάνει, έχει δύο τρόπους ο ένας είναι ο εξωδικαστικός συμβιβασμός και ο άλλος το ειρηνοδικείο, έχει λοιπόν στα αιτήματά του τη συμμετοχή της δικαιοσύνης. Έχει δώσει ανάσα σε πολλούς πολίτες αλλά θα δώσει και μεγαλύτερη σε πολλούς ανθρώπους γιατί δεν ευθύνεται κάποιος ο οποίος πήγε στην ανεργία από την εργασία, γιατί δημιουργήθηκε ένα γεγονός που τον οδηγεί στο να μη μπορεί να πληρώσει τα χρέη του. Δεν μπορεί να έχουμε ένα κράτος χωρίς κοινωνία, μια κοινωνία χωρίς κυβέρνηση μπορεί να ζήσει μια κυβέρνηση χωρίς κοινωνία δεν μπορεί να επιβιώσει. Μπορούν να ενταχθούν μόνο φυσικά πρόσωπα και κάποιες άλλες κατηγορίες αλλά θα έπρεπε να μπορεί να υπαχθούν και έμποροι γιατί όλα τα νοικοκυριά υποφέρουν και όλοι οι πολίτες είναι ίσοι απέναντι στο νόμο.

 -          Ζείτε στο Αγρίνιο σχεδόν 30 χρόνια και έχετε συμμετάσχει στα κοινά με πολλούς τρόπους και εσείς προσωπικά και η σύζυγός σας. Βλέπετε να υπάρχει διάθεση για αλλαγή της νοοτροπίας από τους ανθρώπους που κινούν τα νήματα σ’ αυτό τον τόπο, πιστεύεται ότι μπορεί να αλλάξει κάτι ώστε να γίνει η πόλη μας ενδιαφέρουσα και τουριστική, ποιες είναι οι θέσεις σας;

 Με έχει προβληματίσει το πώς λειτουργεί η  πόλη του Αγρινίου και η ευρύτερη περιοχή και εννοώ η νοοτροπία, όπου δυστυχώς δεν έχει αλλάξει. Είμαστε μια περιοχή η οποία έχει να δώσει πάρα πολλά αλλά είτε για μικροκομματικές ή άλλες σκοπιμότητες ή για προσωπικά οφέλη τόσα χρόνια δεν γίνεται τίποτα, ενώ θα μπορούσαν να υπάρχουν πάρα πολλές αναπτυξιακές δραστηριότητες αλλά έμπρακτες και όχι στα λόγια. Συνέδρια πολλά γίνονται που αφορούν την ανάπτυξη αλλά ανάπτυξη προς τι όμως; Έχετε δει καμία καινούργια βιομηχανία να δημιουργείται στην περιοχή, κάποιο καινούργιο προϊόν, να έχει εμπορική αξία και να δώσει διέξοδο στους νέους, καμία, ενώ είμαστε μια καθαρά αγροκτηνοτροφική περιοχή αλλά παράλληλα και περιοχή που δραστηριοποιείται στην αλιεία με τα ιχθυοτροφία της που θα μπορούσε να δώσει και στο νομό τεράστια ώθηση. Όμως όλοι αυτοί που μας κυβερνούν δεν μένουν καν εδώ, ζουν στην Αθήνα και έρχονται ως ειδικοί επιστήμονες να δώσουν λύση στα προβλήματά μας, αρπάζοντας την ψήφο μας. Να το μέγα λάθος, όλα τα κόμματα φέρνουν τους φερτούς γι αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ τίποτα όχι μόνο εδώ αλλά και στην Ελλάδα. Η Αιτωλοακαρνανία γενικά και ειδικά το Αγρίνιο ούτε παράγει, ούτε καταναλώνει κάτι και το κυριότερο δεν υπάρχει κάτι εδώ, δεν έχει να προσφέρει μία τουριστική εικόνα, τι να δει κανείς εδώ που δεν θα το δει σε άλλες περιοχές; Έχουμε ενδοχώρα και παράλια, κι ενώ θα έπρεπε να αναπτύξουμε τα επώνυμα προϊόντα τα οποία να είναι αρεστά προς τα έξω και να τα ζητά ο καταναλωτής ώστε να είναι επιλογή του στην κατανάλωση τι κάνουμε; Η εικόνα που βιώνουμε σήμερα θα πρέπει να αλλάξει, να ωθήσουμε νέες προοπτικές νέες αντιλήψεις. Έχουμε ένα τεράστιο δήμο και δεν υπάρχει καν σε ολόκληρο το δήμο ένα γραφείο που να αφορά τους νέους και να δίνει διέξοδο σε επενδύσεις. Ο δήμος για τι ακριβώς είναι για να φτιάχνει πλατείες και δρόμους, θα πρέπει να δώσει μία προοπτική στους νέους γιατί οι νέοι είναι το αυριανό μέλλον της περιοχής μας. Να δημιουργήσει υποδομές για τους νέους, μικρές ομάδες συνεταιρισμού, ο καπνός στην Αιτωλοακαρνανία έθρεψε γενιές και γενιές και ήταν λάθος που έφυγε γιατί ο καπνός δεν σταμάτησε, το τσιγάρο δεν σταμάτησε και εισάγουμε το 70 % από τρίτες χώρες γιατί εδώ το κόστος είναι τεράστιο.

Ναι, μπορεί να αλλάξει η πόλη μας, αρκεί να έχεις φαντασία και όραμα, το να αρέσκεσαι μόνο στα ήδη υπάρχοντα είναι λάθος νοοτροπία, θα πρέπει να κινηθούν εκείνες οι προϋποθέσεις και να δοθεί κίνητρο γιατί άλλη προοπτική ανάπτυξης από την τουριστική και την αγροτική εκμετάλλευση δεν υπάρχει. Η αγροκτηνοτροφία μαζί με τις ιχθυοκαλλιέργειες και παράλληλα ο τουρισμός πρέπει να αναπτυχθούν αρκεί να φύγουμε από τη λογική του καφενείου και να μπούμε στην λογική της παραγωγικής διαδικασίας τότε θα αλλάξουν πάρα πολλά. Θα πρέπει να δουλέψουμε, να παράγουμε και να αμειφτούμε γι’ αυτό που παράγουμε.

Γιατί μετά λύπης μου να πω, ότι μπορεί να αλλάξει η περιοχή μας, κάποιοι όμως δεν θέλουν να αλλάξει!